in the pocket of my jeans are only coins and broken dreams
Search

Bloggen en perfectionisme

Mijn eerste blogpost in twee jaar tijd; het voelt vreemd aan. Mijn leven is ondertussen her en der veranderd (volgende keer meer daarover), maar de blogging community heeft ook niet stilgestaan. Door programma’s zoals ‘Pink Ambition’ (ja, dát programma op Vijf) en Temptation Island-semi-BV’s op Instagram werd bloggen een grap. Om nog maar te zwijgen over al het drama op YouTube in de beauty community. Hé: ik hou ook van mijn portie drama, maar zelfs ik word het beu (zou het de leeftijd zijn).

Ik volg al meer dan een decennium bloggers en YouTubers, die met hart en ziel over hun hobby schrijven of praten. Sommige hebben er zelfs hun job van gemaakt, chapeau. Iedereen was welkom op het internet, iedereen mocht zijn mening laten horen. Vaak kwam je gelijkgezinden tegen, en verbond het internet je met mensen die je anders nooit zou leren kennen.

Zij gaven me de moed om een blog te starten, want onderschat het niet: het is angstaanjagend om je ziel op het internet bloot te leggen. Ik heb me jaren uit de naad gewerkt om kwalitatieve blogposts met daarbijbehorende foto’s te publiceren. Ik heb mijn eigen geld erin geïnvesteerd, en ben verdorie nog altijd trots op wat ik bereikt heb. Dit was allesbehalve bezigheidstherapie.

Doorheen de jaren heb ik zoveel geleerd. Ik weet nu hoe een DSLR-camera werkt, ik kan een website vanuit het niets opbouwen, ik weet ongeveer wat PHP is . Maar ik heb ook geleerd dat bloggen meer is dan bezoekers lokken met een mooi gezichtje en door een persbericht te copy-pasten en als blogpost te publiceren. Ik heb me verdiept in ingrediënten, texturen en kleuren om een eigen en gefundeerde mening te kunnen vormen. Daarmee wou ik voorkomen dat jullie, mijn lezers/bezoekers/digitale maatjes, een miskoop zouden doen.

Maar ik legde de lat hoog voor mij: het moest altijd beter, sneller, mooier. Ik kon het niet meer bolwerken: ik was elke week bezig met op zaterdag foto’s te shooten, en op zondag die foto’s te bewerken. En dan moest het echte werk nog beginnen, want de blogpost moest nog geschreven worden. Maar elke keer dacht ik: ‘hmm, dit kon wel beter’, of ‘laten we dit nog snel aanpassen’. Om nog maar te zwijgen over de Instagram-druk, die ik op mijn schouders voelde.

Daarbij voelde ik de hete adem in mijn nek van die blogs met veel geblaat, weinig wol. De blogging community werd ontzettend competitief, want door programma’s als Pink Ambition, dacht iedereen dat de geldmijn onder het bloggen lag. Bloggen uit liefde veranderde in bloggen voor geld.

De blogging community, waar iedereen welkom was, veranderde extreem. De populairste Instragammers, bloggers, YouTubers … zijn de mooiste gezichtjes en lichamen uit het land. Als je 1000 euro voor een Instagram-post betaalt, zullen ze voor alles reclame maken. Geen research, geen eigen mening, niks.

En daar wringt mijn schoentje. Enerzijds ben ik een perfectionist: ik wil weten waarover ik schrijf, ik wil – voor zover als het mogelijk is – de perfecte foto hebben. Anderzijds is een blog als de mijne niet meer van deze tijd. Ik heb niet dat perfecte gezicht en lijf. Ik schrijf niet over de hype van het moment, ik heb geen glamorous leven (niet voor en niet achter de camera). Maar hé: ik heb geen problemen met personen die hun wedde online verdienen. Zolang ze trouw aan hun waarden blijven, door bijvoorbeeld alleen reclame te maken voor een product waarover zij écht tevreden zijn, en jongeren geen minderwaardigheidscomplex geven, gun ik hen dat ten volle.

Dus hier ben ik dan: de vreemde eend in de bijt. Ik heb het bloggen gemist: een online uitlaatklep, een plek voor liefde en respect. Ik ga mijn eigen gangetje; ik kan niet zeggen dat ik elke week een blogpost zal schrijven (werken aan dat perfectionisme), maar mijn love handles en de rest van mijn lijf zal je weer online vinden. Welkom!

(c) Tim Coppens
2 Comments
  1. Sonia

    06/02/2020 08:14

    Ik volgde je toen je er nog regelmatig was!
    Je bent nog steeds onzeker over jezelf lees ik ( lovehandles en dat soort dingen ) maar hé…je bent nodig online,je bent echt ,er zijn er veeeeel meer fake hoor zonder namen te noemen ! enfin,ik ben blij dat je er weer bent en kijk uit naar je schrijfsels en foto’s!
    Knuffels Van Sonia

    • Jasmijn La Rive

      06/02/2020 17:24

      Dag Sonia, blij dat je me weer een bezoekje brengt Bedankt voor de aanmoedigende woorden.

Leave a Comment

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.